Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
(παλαιϊνά κάλαντα της περιοχής μας)

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος. 
Αρχή που βγήκε ο Χριστός στη γη να περπατήσει. 
Και βγήκε και χαιρέτησε όλους τσι ζευγολάτες. 
Κι ο πρώτος που χαιρέτησε ήταν ο Άγιος Βασίλης.
-Γεια και χαρά σου Βασιλιό, καλό ζευγάρι έχεις.
-Καλό το λέω αφέντη μου, καλό κι ευλογημένο. 
Η χάρη σου το βλόγησε με το δεξί τζη χέρι. 
Με το δεξί με το ζερβί με το μαλαματένιο. 
Μάλαμα είν' τ' αλέτρι σου και δάφνη ο ζυγός σου, 
τ' απανοζεύγια του ζυγού βασιλικού κλωνάρι, 
ως και το βουκεντράκι σου τ' Αη Γιωργιού κοντάρι.
-Να σε ρωτήξω Βασιλιό, Πόσα μουζούρια σπέρνεις;
-Σπέρνω σιτάρι δώδεκα, κριθάρι δεκαπέντε, 
ταγή και ρόβι δεκαοκτώ κι από νωρίς στο στάβλο.
Μ' αλήθεια, κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι 
μουζούρι στάρι έσπειρα και πρατικό κριθάρι.
 Εκεί το νεριαστήκανε λαγούδια και περδίκια.
Στένω μπροσκάδι του λαγού καρτέρι των περδίκων. 
Μούδε λαγούδια εσκότωσα, μήτε περδίκια επιάσα. 
Κι εθέρισσα κι αλώνεψα κι 'βγαλα χίλια μόδια. 
Ως και τ' αποκαντήλιδα ήβγαλα πεντακόσσα.
Εκεί που στάθηκε ο Χριστός χρυσό δεντρί εβγήκε. 
Χρυσό δεντρί χρυσό βαγί χρυσό κυπαρισσάκι. 
Στην τρούλα του κυπαρισσιού, αΐτοφωλιά χτισμένη 
και μέσα στην αΐτοφωλιά κοιμάται ο νιός κι ο αφέντης.
Και ποιός θα μπει και ποιός θα βγεί να μας τονε ξυπνήσει, 
μ΄ένα σταμνί ροδόσταμνο να μας τονε ραντίσει.
Κι απηλογάται η Βάγια του, η τρυφερή του βάγια. 
Εγώ θα μπω, εγώ θα βγω να σας τονε ξυπνήσω, 
μ' ένα σταμνί ροδόσταμο να σας τονε ραντίσω.
Ξύπνησε αφέντη ξύπνησε και μη βαροκοιμάσαι 
γιατί ο ύπνος ο πολύς μαραίνει σε, χαλά σε.
Ξύπνησ΄αφέντη ξύπνησε, κι οι εκκλησιές σημαίνουν 
κι οι άγγελοι στους ουρανούς ανεβοκατεβαίνουν.
Ξύπνησ' αφέντη ξύπνησε να πας στην εκκλησία, 
να λάβεις μέρος στο χορό, στη θεία λειτουργία.
Πολλά είπαμε τ' αφέντη μας, να πούμε τση κεράς μας.
Κερά μαρμαροτράχηλη και φεγγαροματούσα, 
κερά μου στη χωρίστρα σου, μέλισσα περιτρέχει 
και στα καμαροφρύδια σου θα πάει να κεροδέσει.
Πολλά είπαμε και τση κεράς, να πούμε και του γιού σας. 
Έχετε γιό στα γράμματα, άστον να τελειώσει, 
γιατί θε να 'ρθει ένας καιρός και θα το μετανιώσει.
Πολλά είπαμε και υιού να πούμε και τση κόρης.
Έχετε κόρη όμορφη, γραμματικός τη θέλει. 
Μα αν είναι και γραμματικός, πολλά προυκιά γυρεύει.
Γυρεύει αμπέλια ατρύγητα, γυρεύει, χωράφια με τα στάχια. 
Γυρεύει και τη θάλασσα μ' όλα τζη τα καράβια.
Πολλά είπαμε τση κόρης σας, να πούμε και τση Βάγιας. 
Βάγια βάστα άψε το κερί και πιάσε το διπλέρι 
και κάτσε και ντουχιούντησε είντα θα μας φέρεις.
Γι' απάκι για λουκάνικο, γι' απο πλευράς κομμάτι, 
γι' από τη μαύρη όρνιθα κιανένα αυγουλάκι 
κι αν το 'καμε η γαλανή ας είναι ζευγαράκι.
Κι ακόμη αν δεν το 'βρηκες το μάνταλο ν' ανοίξεις, 
να μας εδώσεις τίποτα κι ύστερα να σφαλίξεις.
Επά που καλαντήσαμε καλά μας επλερώσαν, 
καλά να παν τα έχει τους κι όλα τους τα ποδώσα.
Αν έχουνε αρσενικό παιδί στη σέλα καβαλάρης, 
να σει το μανικάκι του να πέφτει το λογάρι, 
να το μαζώνει η μάνα του να 'χει χαρά μεγάλη.
Πάλι και είναι θυληκό μοίρα καλή να κάμει 
και τον καλύτερο γαμπρό αντρά να τονε πάρει.
Τέσσερα πέντε γράμματα που τα 'χει η αλφαβήτα, 
επά που καλαντήσαμε να πούμε καληνύχτα.
Και εις έτη πολλά.